ИШОНЧ ЭНГ КАТТА ЮТУҚ

Ҳаётда шундай рамзийлик­лар бўладики, уни оддий тасодиф деб бўлмайди. Масалан, бир йилда дунёга келиш, бир даврнинг нафаси билан улғайиш ва тақдирини бирор даргоҳ билан боғлаш… Соҳибжон Матёқубов “Hamkorbank” АТБ микро кичик ва ўрта бизнес департаменти директори ўринбосари. У ва “Hamkorbank” — бир даврда (1991 йил) — Ўзбекистон учун янги тарих бошланган йилда туғилганида рамзий ўхшашлик бордай, гўё. 2012 йилда Тошкент молия институтини тамомлаб, банкка иш ўрганувчи сифатида келган ёш мутахассис ўша пайт­да бир кун келиб шу катта муассасанинг раҳбарлари қаторида бўлишини тасаввур ҳам қилмаган.

2013 йил. Кассир лавозимида иш бошлаган кунлари бугунгидек кўз олдида. Ҳаётини “Hamkorbank”дан алоҳида тасаввур қилиб бўлмаслигини айтади: “Мен бу банкда нафақат касб эгалладим — раҳбар бўлдим, одамлар билан ишлашни, қарорлар қабул қилишни, масъулият ва энг муҳими, ўзгаришдан қўрқмасликни ўргандим”.
Ажиб муштараклик. Банк билан тенгдош қаҳрамонимиз 35 ёшга тўлди. У фақат қуруқ рақамларни эмас, ўзгарган, янгиланаётган муҳитни эслайди. Бир пайтлар банк деганда кўпчилик кўз ўнгига филиал, касса, қоғоз ҳужжатлар ва мижоз билан юзма-юз мулоқот келарди. Бугун-чи? Бугун банк — мижознинг телефонида, унинг бизнесида, ҳатто энг муҳим қарорларини қабул қилиш жараёнида ҳамроҳига айланди.
— Бу ўзгаришларни четдан кузатган эмасман, — дейди Соҳибжон. — Уларнинг ичида ўсдим, яшадим. Банкка бўлган қарашим ўзгарди. Дастлаб ишнинг тўғри бажарилиши муҳим бўлган бўлса, кейинчалик натижа, сўнг мижознинг эҳтиёжи, бугун эса — бутун тизим ва жамоа қандай қилиб яхшироқ ишлаши ҳақида ўйлай бошладим. Йиллар давомида энг катта ўсиш технологияларда эмас, балки одамларнинг банкка, мижозга ва ўз ишига бўлган муносабатида намоён бўлди. Ва бу жараён ҳали якунлангани йўқ — олдинда янги босқичлар турибди.
35 ёш — инсон учун ҳам, муассаса учун ҳам кучга тўлган, энг сермаҳсул ва шиддатли давр. Бундай ёшда эришилган энг катта ютуқ нимадан иборат? Буни биргина лавозим ёки рақам билан ўлчаб бўлмайди. Хулоса инсоннинг энг улкан ютуғи ўзи билан бирга бошқаларни ҳам ўсишга олиб чиқа олишидир.
— Бизнесни рақамлар билан бошқариш мумкин, лекин натижани одамлар яратади, — дейди суҳбатдошимиз. — Агар мендан “энг катта ютуғингиз нима?” деб сўрашса ишончни айтган бўлардим. Мен учун энг катта ютуқ — бугун қаерда турганим эмас, менга билдирилган ишончни қанчалик оқлаганим.

Моҳинур СОТВОЛДИЕВА